Beren

In onze bijna 2 jaar in westelijk Canada hebben we inmiddels aardig wat geleerd over beren, die in deze streek veel voorkomen. In theorie weten we wat we moeten doen, en naarmate we vaker wandelen en kamperen, wennen we aan het idee dat er beren in de buurt zijn en slapen we lekkerder. De praktijk hopen we niet nodig te hebben.

Er wonen hier grizzlies en zwarte beren, maar alleen de zwarte beren wonen dichtbij de stad. In dorpen halen ze soms de vuilnisbakken leeg. Bij alle bezoekerscentra en wandelpaden hangen waarschuwingen en advies over wat te doen als je een beer tegenkomt. De informatie is vaak nuttig, maar soms ook tegenstrijdig of weinig specifiek, bijvoorbeeld dat je moet letten op sporen van beren zoals pootafdrukken, bekrabte bomen en berenpoep. Er staat dan bijvoorbeeld niet bij hoe berenpoep eruit ziet. En hoe weet je of een hert of een beer aan een boom heeft staan schuren?

Anders dan wat Hollywood je soms graag wil doen geloven, zijn beren geen bloeddorstige monsters die gericht mensen of dieren aanvallen. Ze springen immers niet zomaar op iedere voorbijkomende eland en zullen dus ook niet zomaar een mens aanvallen. Ze zijn doorgaans helemaal niet geinteresseerd in mensen en zullen over het algemeen proberen mensen te vermijden. Beren zijn voornamelijk vegetariers en zijn eigenlijk de hele dag op zoek naar eten. Als je ze daarbij stoort of in de weg zit, kunnen ze gevaarlijk worden, net als wanneer ze zich bedreigd voelen of als ze geleerd hebben dat mensen eten bij zich hebben. Alle beerwaarnemingen moet je daarom ook melden bij de boswachters. Als blijkt dat een beer te dicht bij mensen is gekomen op zoek naar eten, wordt hij opgespoord en zonder pardon afgeschoten. Blijkbaar zijn er, ondanks alle waarschuwingen en boetes, ieder jaar mensen die die 'schattige' beren langs de weg voeren. Een volgende keer dat zo'n beer dan mensen tegenkomt, associeert hij die met eten en kan dan gevaarlijk worden. Er zijn mensen die dat afschieten zielig vinden, maar zolang er mensen zijn die weigeren hun gedrag aan te passen aan de aanwezigheid van beren, zal dat noodzakelijk blijven.

Tijdens wandelingen maken we altijd lawaai, zodat een beer ons van te voren aan hoort komen en zich uit de voeten kan maken. Dan is ie als het goed is al weg voordat je 'm gezien hebt. Wij hebben vaak een belletje bij ons, en soms roepen we eeee-ooooo. Tot nu toe werkt dat prima, want we zijn nog nooit een beer tegengekomen. :-) Mocht je er toch eentje zien, dan moet je inschatten wat zijn bedoelingen zijn. Misschien heeft ie je helemaal niet in de gaten of gaat ie door waar hij mee bezig was. In dat geval loop je achteruit weg in de richting waaruit je gekomen bent. Als een beer wel reageert en op je af komt, moet je uit zijn gedrag zien op te maken wat zijn bedoelingen zijn. Hij kan gestresst zijn en zijn jongen of zijn eten verdedigen, of gewoon nieuwsgierig. Je moet hem dan duidelijk maken dat je een mens bent en geen bedreiging vormt door tegen de beer te praten. Mocht hij toch aanvallen, dan moet je juist niet wegrennen, maar blijven waar je bent. Dat lijkt me makkelijker gezegd dan gedaan, maar meestal schijnt een aanvallende beer zijn aanval op het allerlaatste moment af te breken. Als dat niet het geval is, laat je je op het laatste moment op je buik op de grond vallen, en/of je gebruikt je anti-beerspray.


Met kamperen hebben we alles waar geur aan zit (zelfs tandpasta, de verbanddoos en wikkels van mueslirepen) in een beerbestendige container of in de auto. Op sommige campings zijn beerbestendige kluisjes beschikbaar om je eten in op te bergen voor als je geen auto hebt. Je kunt je eten ook in geurdichte zakken in een boom hangen, op een hoogte van minstens 4 meter. Koken doen we op minstens 100m van de tent. Mocht er dan een beer op de etensgeur afkomen, dan associeert hij tenten in elk geval niet met eten. Alles wat een beer doet, is ingegeven door zijn zoektocht naar eten, en een tent met mensen is dan helemaal niet interessant. Toch hebben we voor de zekerheid 's nachts een bus berenspray in de tent liggen.

We hebben, net als de meeste mensen, nog nooit een beer op gevaarlijke afstand gezien. Wel hebben we meerdere keren een beer op een veilige afstand op z'n dooie gemak langs zien lopen. Maar zelfs ervarener wandelaars en kampeerders blijven altijd erg voorzichtig en hebben een groot ontzag voor deze indrukwekkende beesten.