- Canadezen altijd in zijn voor een praatje? Voor het stoplicht, bij de bushalte, in de bank: vanuit het niets beginnen ze tegen je te kletsen.
- Canadezen heel eco zijn? (maar de gemiddelde auto 1 op 10 rijdt)
- je hier 2 keer per maand salaris krijgt?
- cheques hier een heel gewoon betaalmiddel zijn?
- fietsen hier een sport is, niet een vervoerwijze?
- je rechtsaf door rood mag (met de auto!)?
- je daarentegen bijna nooit linksaf kunt slaan als het groen is?
- iedereen wel familie heeft die uit Nederland komt, of iemand kent die daar familie heeft?
- coyotes, wasberen en stinkdieren gewoon over straat lopen?
- Canadezen meteen een korte broek en slippers aantrekken als de zon schijnt?
- ze de 'ou' (als in out and about) uitspreken als een Haagse 'o': owt and abowt?
- Canadezen hun eigen eten en drinken meenemen naar feestjes?
- op de verpakking van pizza's een aparte bereidingswijze staat voor als je boven de 3000 feet bent?
- je statiegeldflessen alleen voor 11u 's ochtends kunt inleveren?
- alle huizen van hout zijn?
- ze hier afstanden in kilometers rekenen, maar hoogtes en oppervlakten in voeten?
- je extra airmiles krijgt bij je griepprik?
- Caesarsalade de favoriete salade is?
- kookroom, bladerdeeg en voorgekookte aardappels hier niet of nauwelijks te vinden zijn?
- wasmachines met een verwarmingselement volgens onze huisbaas alleen in Europa bestaan?
- Canadezen naar de washroom gaan i.p.v. naar de bathroom als ze naar de wc gaan?
donderdag 30 september 2010
woensdag 22 september 2010
Fiets je mee naar UBC?
Fiets lekker mee naar ubeecee. Zolang het regenseizoen hier nog niet is aangebroken fiets ik lekker naar mijn werk. Heen heuvel op, terug kan ik lekker achterover leunen op de fiets en de zwaartekracht het werken laten doen, en genieten van het mooie uitzicht. Als je je verveelt kunt je met mee fietsen op Google Streetview (je kunt de route beschrijving volgen met streetview door op de gele mannetjes links bij de route beschrijving te klikken, veel plezier! :)
vrijdag 17 september 2010
maandag 13 september 2010
Just another day at work...
De tijd gaat opeens snel! We zijn alweer zowat een week aan het werk. Maar eerst groter nieuws. Iets waarvoor ik me ergens een beetje schaam en iets wat compleet nieuw is en wat ik nooit voor mijn 30e zou doen: we hebben een auto gekocht! We waren bij zo'n typische grote autodealer met van die vlaggetjes in een troosteloos stukje stad. Er kwam meteen een Chinese man aanlopen die zich aan Tristan voorstelde (vrouwen hebben toch geen verstand van auto's). Hij liet ons een paar auto's zien die op het eerste gezicht wel aardig leken, maar bij nadere inspectie toch roestbakken vol deuken of handgeschakelde auto's waren, of ver boven ons budget van 2000 dollar zaten. Met al die stopborden wilde zelfs ik wel een automaat. Uiteindelijk kwamen we uit bij een handgeschakelde Kia uit 2002 voor bijna 3000 dollar. We keken er een beetje moeilijk bij, en toen ging de prijs opeens naar beneden de 2500 dollar. Toch maar een proefritje maken dan. De snelheidsmeter bleek het niet te doen, en de ruitenwissers waren volledig uitgedroogd. Hm, en zat daar niet een sterretje in de ruit? Toen we dat aan de Chinese autoverkoper meedeelden en zeiden dat we dat allemaal gerepareerd wilden hebben en 'm dan voor 2000 dollar wilden hebben, was het de beurt van de Chinees om moeilijk te kijken. 'I ask Mike. Other costumer we say 2300, but no buy'. Zenuwachtig liep hij heen en weer tot Mike vrij was. Daarna mochten wij met Mike komen praten. Type dikke man, groot Carharrt t-shirt, basebalpetje, vlotte babbel. Aardige vent wel. Hij legde ons uit dat 2000 echt niet kon, maar hij wilde wel alle dingen repareren en dan mochten we de auto voor 2300 meenemen, inclusief alle reparatierapporten. Hij stelde voor het sterretje te repareren en niet de hele ruit te vervangen. Dat hadden wij ook tegen de Chinees gezegd, maar dat had ie blijkbaar niet begrepen. Dus ja, nu hebben we opeens een auto. Morgen gaan we hem ophalen en meteen de verzekering regelen. Kost hier trouwens niet zoveel, alleen moet je wel zorgen dat je ook een goede aansprakelijkheidsverzekering hebt, want ze zijn hier schijnbaar ook wel van het meteen aanklagen voor enorme bedragen.
Dit weekend zijn we heel actief geweest: we hebben onze eerste zeilles gehad! Zaterdag- en zondagmiddag, en volgende week weer. We kregen eerst wat theorie en daarna werd je het water op gestuurd en moest je het zelf maar uitzoeken: vaar maar richting downtown. Eh... best, en hoe draai je ook alweer om? Het waren van die 1-persoonsbootjes, bijna een surfplank (geen optimist of laser). Volgens de zeilschool waren ze heel stabiel, maar Tristan is er in geslaagd om te slaan (to capsize, veel termen zijn nog te herkennen vanuit het Nederlands).
Vorig weekend was ook heel relaxt. Het was mooi weer en het kindje van de Australische buren was 1 jaar geworden, dus hebben we lekker beneden in de tuin gehangen. Zondagavond hadden de Canadese onderburen een dinnerparty en wij mochten ook mee-eten alsof het de normaalste zaak van de wereld was. We aten buiten op de veranda (toen was het nog mooi weer) en kregen zalm en een gemarineerd lam van de barbecue, bijna het hele beest. De andere gasten kwamen uit de film- en theaterwereld, een beetje vage mensen, maar heel gezellig. Eentje was zelfs 'beroemd', producer van de film 'The guest at Central Park west'. http://www.youtube.com/watch?v=dSXmP5qTt6c Zelf speelt hij ook in de film, hij is die grote man met de baard. Een van de andere gasten had een tijdje in Den Haag gewoond en vond Nederland helemaal geweldig.
Maandag was een beetje minder mooi weer, dus een uitgelezen kans om muffins te bakken. Jammer dat je daar niet een hele dag mee zoet bent, het moet natuurlijk niet te moeilijk zijn om klaar te maken...
Verder is hier nu een theaterfestival waar we naartoe zijn geweest. Een stuk was een soort Assepoester, maar dan een aangepaste versie vanuit een indianenstam. (met echte indianen! :-) First nations noemen ze die hier) Dat was op Granville eiland, een schiereiland waar ze oude industrieloodsen enzo hebben omgebouwd tot theaters, galeries en restaurants. Het geheel lijkt een beetje een mediterrane havenstad.
Afgelopen week was ook onze eerste werkweek. Op mijn eerste dag waren de meeste collega's op een congres, dus had ik dus tijd zat om allerlei papierwerk af te handelen. De dag daarna gaf ik een presentatie tijdens het IFEH-congres over wat ik tot voor kort bij het RIVM deed. Na afloop kwamen er allemaal mensen naar me toe om te zeggen dat ze het zo leuk hadden gevonden. Na alle praatjes was er een rondvaart langs de haven, met uitzicht op de hoge flatgebouwen langs het water.
Voor zover we daar nu al iets van kunnen zeggen, hebben we leuke collega's. Tristan zit op de kamer met een Russische Amerikaan en ik heb mijn eigen kantoortje, zonder raam. Mijn werk zit boven een winkelcentrum, is dat even handig! :-) We fietsen allebei naar ons werk, ongeveer 20-30 minuten fietsen, afhankelijk van of het bergop of bergaf is. Het is hier wel prima te fietsen, en sommige straten zijn speciaal voor fietsers. Aparte fietspaden hebben ze niet echt, behalve op de grotere wegen, zoals de bruggen naar downtown. Soms is de rechterbaan van een bredere straat ook gereserveerd voor fietsers, maar die doet meestal tevens dienst als busbaan. Het gekke is dat je in diezelfde strook ook nog mag parkeren.
Kortom, hier alles goed. We hopen dat het met iedereen in Nederland ook goed gaat. Het is leuk om jullie mailtjes en berichtjes te lezen, dank daarvoor!
Bye now!
Dit weekend zijn we heel actief geweest: we hebben onze eerste zeilles gehad! Zaterdag- en zondagmiddag, en volgende week weer. We kregen eerst wat theorie en daarna werd je het water op gestuurd en moest je het zelf maar uitzoeken: vaar maar richting downtown. Eh... best, en hoe draai je ook alweer om? Het waren van die 1-persoonsbootjes, bijna een surfplank (geen optimist of laser). Volgens de zeilschool waren ze heel stabiel, maar Tristan is er in geslaagd om te slaan (to capsize, veel termen zijn nog te herkennen vanuit het Nederlands).
Vorig weekend was ook heel relaxt. Het was mooi weer en het kindje van de Australische buren was 1 jaar geworden, dus hebben we lekker beneden in de tuin gehangen. Zondagavond hadden de Canadese onderburen een dinnerparty en wij mochten ook mee-eten alsof het de normaalste zaak van de wereld was. We aten buiten op de veranda (toen was het nog mooi weer) en kregen zalm en een gemarineerd lam van de barbecue, bijna het hele beest. De andere gasten kwamen uit de film- en theaterwereld, een beetje vage mensen, maar heel gezellig. Eentje was zelfs 'beroemd', producer van de film 'The guest at Central Park west'. http://www.youtube.com/watch?v=dSXmP5qTt6c Zelf speelt hij ook in de film, hij is die grote man met de baard. Een van de andere gasten had een tijdje in Den Haag gewoond en vond Nederland helemaal geweldig.
Maandag was een beetje minder mooi weer, dus een uitgelezen kans om muffins te bakken. Jammer dat je daar niet een hele dag mee zoet bent, het moet natuurlijk niet te moeilijk zijn om klaar te maken...
Verder is hier nu een theaterfestival waar we naartoe zijn geweest. Een stuk was een soort Assepoester, maar dan een aangepaste versie vanuit een indianenstam. (met echte indianen! :-) First nations noemen ze die hier) Dat was op Granville eiland, een schiereiland waar ze oude industrieloodsen enzo hebben omgebouwd tot theaters, galeries en restaurants. Het geheel lijkt een beetje een mediterrane havenstad.
Afgelopen week was ook onze eerste werkweek. Op mijn eerste dag waren de meeste collega's op een congres, dus had ik dus tijd zat om allerlei papierwerk af te handelen. De dag daarna gaf ik een presentatie tijdens het IFEH-congres over wat ik tot voor kort bij het RIVM deed. Na afloop kwamen er allemaal mensen naar me toe om te zeggen dat ze het zo leuk hadden gevonden. Na alle praatjes was er een rondvaart langs de haven, met uitzicht op de hoge flatgebouwen langs het water.
Voor zover we daar nu al iets van kunnen zeggen, hebben we leuke collega's. Tristan zit op de kamer met een Russische Amerikaan en ik heb mijn eigen kantoortje, zonder raam. Mijn werk zit boven een winkelcentrum, is dat even handig! :-) We fietsen allebei naar ons werk, ongeveer 20-30 minuten fietsen, afhankelijk van of het bergop of bergaf is. Het is hier wel prima te fietsen, en sommige straten zijn speciaal voor fietsers. Aparte fietspaden hebben ze niet echt, behalve op de grotere wegen, zoals de bruggen naar downtown. Soms is de rechterbaan van een bredere straat ook gereserveerd voor fietsers, maar die doet meestal tevens dienst als busbaan. Het gekke is dat je in diezelfde strook ook nog mag parkeren.
Kortom, hier alles goed. We hopen dat het met iedereen in Nederland ook goed gaat. Het is leuk om jullie mailtjes en berichtjes te lezen, dank daarvoor!
Bye now!
zondag 5 september 2010
settling in
Het begint een beetje te wennen hier. Maar da's natuurlijk makkelijk gezegd, want we hebben nu nog vakantie. Vorig weekend stonden de botanische tuinen van UBC op het programma, waar we een rondleiding kregen over de loopbruggen tussen de bomen.
Verder hebben we allebei een fiets gekocht. Het viel niet mee om een redelijke tweedehands fiets te vinden die niet een racefiets of mountainbike was, maar het is gelukt! We hebben nu ieder een 'gewone' fiets met een heel breed stuur, net als bij een motorfiets. En de mijne heeft een schattig mandje voorop voor de boodschappen. Maar als je hier een fiets koopt, ben je niet zomaar klaar. Er zit dan namelijk nog geen bel, licht of slot op. En je moet er een helm bij kopen, dat is hier verplicht. De fietsendiefstal schijnt hier heel hoog te zijn, maar dat is waarschijnlijk omdat Canadezen hun fiets niet op slot zetten... Toen ik bij de slotenwinkel vertelde dat je in Nederland eigenlijk twee sloten moet hebben, en dat er altijd al eentje op de fiets zit, keken ze me heel verbaasd aan.
We zijn allebei inmiddels op de fiets naar ons werk geweest om afspraken te maken over hoe laat we moeten beginnen en toegangspasjes enzo. Mijn werk zit boven een winkelcentrum, is dat even handig!
Er valt hier over de meeste straten prima te fietsen, en sommige straten zijn fietsstraat, dus dan weten automobilisten dat ze fietsers kunnen verwachten. Wel lastig is dat als je net een lekker vaartje hebt (heuvelaf), je bij ieder kruispunt moet stoppen als je een stopstreep hebt. (Heuvelop is trouwens nog erger, dan kom je bijna niet meer op gang) Behalve als de zijstraat stopborden heeft en jij niet. Dan heb je voorrang. Het verwarrende is dat het per kruispunt verschilt of je voorrang hebt. In theorie weten we de regels, want we hebben donderdag ons theorie-examen voor ons autorijbewijs gehaald :-) Alvast goed oefenen op de fiets dus, want daarvoor gelden dezelfde regels. 28 en 29 oktober moeten we afrijden, en we moeten dan zelf voor een auto zorgen.
In huis voelen we ons steeds meer thuis. Deze week hebben we bij good old Ikea nog wat stoelen enzo gekocht. Dan kunnen we mooi vanaf de eettafel genieten van het uitzicht uit ons woonkamerraam:
En we genieten van alle grote dingen hier, zoals de pizza en de enorme pot pindakaas, die Tristan in Nederland echt nooit eet :-)
Vandaag hebben we gewandeld met een wandelclub en waarschijnlijk worden we daar wel lid van. In de winter gaan ze ook met van die tennisrackets lopen (snowshoeing), en dat lijkt ons wel wat. De wandeling van vandaag was ook heel mooi, maar het weer was ietsje minder.
Bovenaan Hollyburn Mountain
Onderweg kwamen we mensen tegen die een beer hadden gezien, dus de mensen vooraan onze groep riepen af en toe wat om de beren te laten weten dat we eraan kwamen. Ook als iemand geritsel in de struiken hoorde, begonnen meerdere mensen te roepen. Maar gelukkig (?) hebben we niets meer gezien.
Na de wandeling werd het natuurlijk beter weer, en degene die ons een lift gaf, liet ons nog even een uitzichtpunt zien. Het was niet zo helder, maar genoeg om Vancouver in de diepte te zien liggen.
Hij liet ons ook de Olympische skipistes van Cypress Mountain zien: een half uur rijden vanaf downtown kan je in de winter skien!
Het weer is hier trouwens tot nu toe prima. We hadden een dag waarop het de hele dag keihard geregend heeft, maar verder is het lekker zonnig en aangenaam warm.
Dinsdag beginnen we allebei met werken. Maandag is Labour Day en dus een vrije dag. Woensdag heeft Tristan een seminar en ik een workshop waar ik een praatje moet houden.
Daarover, en over meer, volgende keer meer.
Verder hebben we allebei een fiets gekocht. Het viel niet mee om een redelijke tweedehands fiets te vinden die niet een racefiets of mountainbike was, maar het is gelukt! We hebben nu ieder een 'gewone' fiets met een heel breed stuur, net als bij een motorfiets. En de mijne heeft een schattig mandje voorop voor de boodschappen. Maar als je hier een fiets koopt, ben je niet zomaar klaar. Er zit dan namelijk nog geen bel, licht of slot op. En je moet er een helm bij kopen, dat is hier verplicht. De fietsendiefstal schijnt hier heel hoog te zijn, maar dat is waarschijnlijk omdat Canadezen hun fiets niet op slot zetten... Toen ik bij de slotenwinkel vertelde dat je in Nederland eigenlijk twee sloten moet hebben, en dat er altijd al eentje op de fiets zit, keken ze me heel verbaasd aan.
We zijn allebei inmiddels op de fiets naar ons werk geweest om afspraken te maken over hoe laat we moeten beginnen en toegangspasjes enzo. Mijn werk zit boven een winkelcentrum, is dat even handig!
Er valt hier over de meeste straten prima te fietsen, en sommige straten zijn fietsstraat, dus dan weten automobilisten dat ze fietsers kunnen verwachten. Wel lastig is dat als je net een lekker vaartje hebt (heuvelaf), je bij ieder kruispunt moet stoppen als je een stopstreep hebt. (Heuvelop is trouwens nog erger, dan kom je bijna niet meer op gang) Behalve als de zijstraat stopborden heeft en jij niet. Dan heb je voorrang. Het verwarrende is dat het per kruispunt verschilt of je voorrang hebt. In theorie weten we de regels, want we hebben donderdag ons theorie-examen voor ons autorijbewijs gehaald :-) Alvast goed oefenen op de fiets dus, want daarvoor gelden dezelfde regels. 28 en 29 oktober moeten we afrijden, en we moeten dan zelf voor een auto zorgen.
In huis voelen we ons steeds meer thuis. Deze week hebben we bij good old Ikea nog wat stoelen enzo gekocht. Dan kunnen we mooi vanaf de eettafel genieten van het uitzicht uit ons woonkamerraam:
En we genieten van alle grote dingen hier, zoals de pizza en de enorme pot pindakaas, die Tristan in Nederland echt nooit eet :-)
Vandaag hebben we gewandeld met een wandelclub en waarschijnlijk worden we daar wel lid van. In de winter gaan ze ook met van die tennisrackets lopen (snowshoeing), en dat lijkt ons wel wat. De wandeling van vandaag was ook heel mooi, maar het weer was ietsje minder.
Bovenaan Hollyburn Mountain
Onderweg kwamen we mensen tegen die een beer hadden gezien, dus de mensen vooraan onze groep riepen af en toe wat om de beren te laten weten dat we eraan kwamen. Ook als iemand geritsel in de struiken hoorde, begonnen meerdere mensen te roepen. Maar gelukkig (?) hebben we niets meer gezien.
Na de wandeling werd het natuurlijk beter weer, en degene die ons een lift gaf, liet ons nog even een uitzichtpunt zien. Het was niet zo helder, maar genoeg om Vancouver in de diepte te zien liggen.
Hij liet ons ook de Olympische skipistes van Cypress Mountain zien: een half uur rijden vanaf downtown kan je in de winter skien!
Het weer is hier trouwens tot nu toe prima. We hadden een dag waarop het de hele dag keihard geregend heeft, maar verder is het lekker zonnig en aangenaam warm.
Dinsdag beginnen we allebei met werken. Maandag is Labour Day en dus een vrije dag. Woensdag heeft Tristan een seminar en ik een workshop waar ik een praatje moet houden.
Daarover, en over meer, volgende keer meer.
vrijdag 3 september 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)