Just another day at work...

De tijd gaat opeens snel! We zijn alweer zowat een week aan het werk. Maar eerst groter nieuws. Iets waarvoor ik me ergens een beetje schaam en iets wat compleet nieuw is en wat ik nooit voor mijn 30e zou doen: we hebben een auto gekocht! We waren bij zo'n typische grote autodealer met van die vlaggetjes in een troosteloos stukje stad. Er kwam meteen een Chinese man aanlopen die zich aan Tristan voorstelde (vrouwen hebben toch geen verstand van auto's). Hij liet ons een paar auto's zien die op het eerste gezicht wel aardig leken, maar bij nadere inspectie toch roestbakken vol deuken of handgeschakelde auto's waren, of ver boven ons budget van 2000 dollar zaten. Met al die stopborden wilde zelfs ik wel een automaat. Uiteindelijk kwamen we uit bij een handgeschakelde Kia uit 2002 voor bijna 3000 dollar. We keken er een beetje moeilijk bij, en toen ging de prijs opeens naar beneden de 2500 dollar. Toch maar een proefritje maken dan. De snelheidsmeter bleek het niet te doen, en de ruitenwissers waren volledig uitgedroogd. Hm, en zat daar niet een sterretje in de ruit? Toen we dat aan de Chinese autoverkoper meedeelden en zeiden dat we dat allemaal gerepareerd wilden hebben en 'm dan voor 2000 dollar wilden hebben, was het de beurt van de Chinees om moeilijk te kijken. 'I ask Mike. Other costumer we say 2300, but no buy'. Zenuwachtig liep hij heen en weer tot Mike vrij was. Daarna mochten wij met Mike komen praten. Type dikke man, groot Carharrt t-shirt, basebalpetje, vlotte babbel. Aardige vent wel. Hij legde ons uit dat 2000 echt niet kon, maar hij wilde wel alle dingen repareren en dan mochten we de auto voor 2300 meenemen, inclusief alle reparatierapporten. Hij stelde voor het sterretje te repareren en niet de hele ruit te vervangen. Dat hadden wij ook tegen de Chinees gezegd, maar dat had ie blijkbaar niet begrepen. Dus ja, nu hebben we opeens een auto. Morgen gaan we hem ophalen en meteen de verzekering regelen. Kost hier trouwens niet zoveel, alleen moet je wel zorgen dat je ook een goede aansprakelijkheidsverzekering hebt, want ze zijn hier schijnbaar ook wel van het meteen aanklagen voor enorme bedragen.

Dit weekend zijn we heel actief geweest: we hebben onze eerste zeilles gehad! Zaterdag- en zondagmiddag, en volgende week weer. We kregen eerst wat theorie en daarna werd je het water op gestuurd en moest je het zelf maar uitzoeken: vaar maar richting downtown. Eh... best, en hoe draai je ook alweer om? Het waren van die 1-persoonsbootjes, bijna een surfplank (geen optimist of laser). Volgens de zeilschool waren ze heel stabiel, maar Tristan is er in geslaagd om te slaan (to capsize, veel termen zijn nog te herkennen vanuit het Nederlands).

Vorig weekend was ook heel relaxt. Het was mooi weer en het kindje van de Australische buren was 1 jaar geworden, dus hebben we lekker beneden in de tuin gehangen. Zondagavond hadden de Canadese onderburen een dinnerparty en wij mochten ook mee-eten alsof het de normaalste zaak van de wereld was. We aten buiten op de veranda (toen was het nog mooi weer) en kregen zalm en een gemarineerd lam van de barbecue, bijna het hele beest. De andere gasten kwamen uit de film- en theaterwereld, een beetje vage mensen, maar heel gezellig. Eentje was zelfs 'beroemd', producer van de film 'The guest at Central Park west'. http://www.youtube.com/watch?v=dSXmP5qTt6c Zelf speelt hij ook in de film, hij is die grote man met de baard. Een van de andere gasten had een tijdje in Den Haag gewoond en vond Nederland helemaal geweldig.
Maandag was een beetje minder mooi weer, dus een uitgelezen kans om muffins te bakken. Jammer dat je daar niet een hele dag mee zoet bent, het moet natuurlijk niet te moeilijk zijn om klaar te maken...



Verder is hier nu een theaterfestival waar we naartoe zijn geweest. Een stuk was een soort Assepoester, maar dan een aangepaste versie vanuit een indianenstam. (met echte indianen! :-) First nations noemen ze die hier) Dat was op Granville eiland, een schiereiland waar ze oude industrieloodsen enzo hebben omgebouwd tot theaters, galeries en restaurants. Het geheel lijkt een beetje een mediterrane havenstad.

Afgelopen week was ook onze eerste werkweek. Op mijn eerste dag waren de meeste collega's op een congres, dus had ik dus tijd zat om allerlei papierwerk af te handelen. De dag daarna gaf ik een presentatie tijdens het IFEH-congres over wat ik tot voor kort bij het RIVM deed. Na afloop kwamen er allemaal mensen naar me toe om te zeggen dat ze het zo leuk hadden gevonden. Na alle praatjes was er een rondvaart langs de haven, met uitzicht op de hoge flatgebouwen langs het water.



Voor zover we daar nu al iets van kunnen zeggen, hebben we leuke collega's. Tristan zit op de kamer met een Russische Amerikaan en ik heb mijn eigen kantoortje, zonder raam. Mijn werk zit boven een winkelcentrum, is dat even handig! :-) We fietsen allebei naar ons werk, ongeveer 20-30 minuten fietsen, afhankelijk van of het bergop of bergaf is. Het is hier wel prima te fietsen, en sommige straten zijn speciaal voor fietsers. Aparte fietspaden hebben ze niet echt, behalve op de grotere wegen, zoals de bruggen naar downtown. Soms is de rechterbaan van een bredere straat ook gereserveerd voor fietsers, maar die doet meestal tevens dienst als busbaan. Het gekke is dat je in diezelfde strook ook nog mag parkeren.

Kortom, hier alles goed. We hopen dat het met iedereen in Nederland ook goed gaat. Het is leuk om jullie mailtjes en berichtjes te lezen, dank daarvoor!

Bye now!