settling in

Het begint een beetje te wennen hier. Maar da's natuurlijk makkelijk gezegd, want we hebben nu nog vakantie. Vorig weekend stonden de botanische tuinen van UBC op het programma, waar we een rondleiding kregen over de loopbruggen tussen de bomen.

Verder hebben we allebei een fiets gekocht. Het viel niet mee om een redelijke tweedehands fiets te vinden die niet een racefiets of mountainbike was, maar het is gelukt! We hebben nu ieder een 'gewone' fiets met een heel breed stuur, net als bij een motorfiets. En de mijne heeft een schattig mandje voorop voor de boodschappen. Maar als je hier een fiets koopt, ben je niet zomaar klaar. Er zit dan namelijk nog geen bel, licht of slot op. En je moet er een helm bij kopen, dat is hier verplicht. De fietsendiefstal schijnt hier heel hoog te zijn, maar dat is waarschijnlijk omdat Canadezen hun fiets niet op slot zetten... Toen ik bij de slotenwinkel vertelde dat je in Nederland eigenlijk twee sloten moet hebben, en dat er altijd al eentje op de fiets zit, keken ze me heel verbaasd aan.
We zijn allebei inmiddels op de fiets naar ons werk geweest om afspraken te maken over hoe laat we moeten beginnen en toegangspasjes enzo. Mijn werk zit boven een winkelcentrum, is dat even handig!
Er valt hier over de meeste straten prima te fietsen, en sommige straten zijn fietsstraat, dus dan weten automobilisten dat ze fietsers kunnen verwachten. Wel lastig is dat als je net een lekker vaartje hebt (heuvelaf), je bij ieder kruispunt moet stoppen als je een stopstreep hebt. (Heuvelop is trouwens nog erger, dan kom je bijna niet meer op gang) Behalve als de zijstraat stopborden heeft en jij niet. Dan heb je voorrang. Het verwarrende is dat het per kruispunt verschilt of je voorrang hebt. In theorie weten we de regels, want we hebben donderdag ons theorie-examen voor ons autorijbewijs gehaald :-) Alvast goed oefenen op de fiets dus, want daarvoor gelden dezelfde regels. 28 en 29 oktober moeten we afrijden, en we moeten dan zelf voor een auto zorgen.

In huis voelen we ons steeds meer thuis. Deze week hebben we bij good old Ikea nog wat stoelen enzo gekocht. Dan kunnen we mooi vanaf de eettafel genieten van het uitzicht uit ons woonkamerraam:

En we genieten van alle grote dingen hier, zoals de pizza en de enorme pot pindakaas, die Tristan in Nederland echt nooit eet :-)




Vandaag hebben we gewandeld met een wandelclub en waarschijnlijk worden we daar wel lid van. In de winter gaan ze ook met van die tennisrackets lopen (snowshoeing), en dat lijkt ons wel wat. De wandeling van vandaag was ook heel mooi, maar het weer was ietsje minder.

Bovenaan Hollyburn Mountain

Onderweg kwamen we mensen tegen die een beer hadden gezien, dus de mensen vooraan onze groep riepen af en toe wat om de beren te laten weten dat we eraan kwamen. Ook als iemand geritsel in de struiken hoorde, begonnen meerdere mensen te roepen. Maar gelukkig (?) hebben we niets meer gezien.
Na de wandeling werd het natuurlijk beter weer, en degene die ons een lift gaf, liet ons nog even een uitzichtpunt zien. Het was niet zo helder, maar genoeg om Vancouver in de diepte te zien liggen.


Hij liet ons ook de Olympische skipistes van Cypress Mountain zien: een half uur rijden vanaf downtown kan je in de winter skien!

Het weer is hier trouwens tot nu toe prima. We hadden een dag waarop het de hele dag keihard geregend heeft, maar verder is het lekker zonnig en aangenaam warm.
Dinsdag beginnen we allebei met werken. Maandag is Labour Day en dus een vrije dag. Woensdag heeft Tristan een seminar en ik een workshop waar ik een praatje moet houden.
Daarover, en over meer, volgende keer meer.