Luie zondag

Vroege krokussen (en boerenkool) met spijt



Stoep geveegd

Sneeuw op het strand

De ochtend is bijzonder lui. Met veel moeite worden we wakker, nog zwaar van de slaap. De afgelopen week was druk op het werk, met veel voorbereidingen voor congressen etc. De afgelopen weekenden waren leuk maar vermoeiend, dus even bijslapen was wel weer even nodig.
Buiten is het nog heel stil. Eigenlijk zoals altijd, maar de 10cm verse sneeuw maakt dat alle geluiden wegsterven. De vogels laten zich niet horen, zoals normaal. Ik sleep me uit bed, kleed me aan en ga mijn burgerplicht vervullen: de stoep sneeuwvrij maken. Officieel moet dat voor 10u gebeuren. Dat is wel heel vroeg voor een zondagochtend, maar de intentie is er. De sneeuwschep die Diane, de vorige huisbaas, ons had gewezen, blijkt maar een halve steel te hebben. Beter dan niks. Aan de overkant is al een buurman in de weer, en terwijl ik bezig ben, verschijnen her en der meer buren. Als de buurman aan de overkant klaar is, komt ie aanbieden me te helpen en samen hebben we binnen no time de stoep schoon. Hij knoopt een praatje aan, over de huizenprijzen, de economie en belastingvretende overheden. Na een tijdje komt Tristan vragen waar ik blijf voor het ontbijt en het skypen met het thuisfront. Daarna ga ik weer naar buiten om de was te doen en nog even te genieten van de sneeuw, want inmiddels is het gaan regenen. En wat kan je dan beter gaan doen dan binnen zitten met een kopje thee en zelfgemaakte cheesecake met cranberries?

wintersport met bezoek

We zijn (weer) op wintersport in Whistler, en deze keer hebben we Nederlands gezelschap meegenomen. Afgelopen zondag kwam een uitgeputte familie Poortvliet aan in Vancouver. Ze hadden 15 uur gereisd vanuit Nieuw-Zeeland. Maandag en dinsdag hebben ze een poging gedaan de stad te bekijken, maar de regen gooide roet in het eten. Woensdag zijn we allemaal naar Whistler gereden, met op het laatst een flinke sneeuwbui en een besneeuwde weg, maar eenmaal aangekomen bleek de rit wederom de moeite waard. Ons appartement kijkt uit op het openluchtzwembad en de piste, en we zitten binnen een paar meter lopen van de gondel. Voor de niet-skiers onder ons: vanaf hier is het niet meer interessant om te lezen.


De dag begon, tegen alle verwachting in, zonnig. De afgelopen week is er 1,5m sneeuw bij gevallen. Wij dachten dat de winter al bijna voorbij was, niet dus! In het dal ligt al 3,28m sneeuw, en blijkbaar is vandaag de gemiddelde jaarlijkse sneeuwval al bereikt, in totaal een meter of 11. De lift omhoog was lang en koud, want hij lag nog in de schaduw.


Vol goede moed begonnen we aan de eerste afdalingen. Voor Okki en Pim was het nog even wennen, weer op de lange latten, maar met de hulp van Jan en Katinka kwamen ze prima de berg af. Wat wil je, met 2 voormalig skileraren! De sneeuw was vers en zacht en spatte op als je door de bocht scheurde. Tegen lunchtijd begon het te betrekken en werd het zicht steeds slechter. Het sneeuwde intussen behoorlijk hard, en de hopen losse sneeuw maakten het er niet beter op. De Poortvlietjes hielden het na een tijdje voor gezien (het bubbelbad lonkte!) en wij deden nog een rondje. Helemaal naar de top en dan in 1x helemaal naar beneden. Er werd gewaarschuwd voor slecht zicht op de top, met de 'most difficult conditions'. Bovenaan werden we inderdaad even gezandstraald, maar het was verder goed te doen. Ze waarschuwen hier blijkbaar nogal snel. In elk geval eerder dan de Fransen. Het laatste stuk naar beneden was een boekelpiste waar we onze spieren even lekker konden afstraffen, om ze vervolgens, eenmaal 'thuis', te verwennen in het bubbelbad.
Laat maar komen, nog 3 van zulke heerlijke dagen!

7th heaven

in de gondel naar de andere berg