Sinterklaas

Op 29 november kwam de Sint ons met een bezoekje verblijden. Helaas niet persoonlijk, maar via de post en eerdere trips naar Nederland was hij er toch in geslaagd de nodige pepernoten en speculaas in Vancouver te krijgen.
We hadden een aantal vrienden uitgenodigd, die allemaal wel iets met Sinterklaas hadden: een paar Nederlanders, Duitsers en Canadezen die als kind bevriend waren met Nederlanders en dus wel eens Sinterklaas meegevierd hadden.
Iedereen had een cadeau gekocht van $10-15. Die gingen bij binnenkomst in een grote oranje (jaja!) zak. We hadden iedereen de opdracht gegeven een surprise te maken en een gedichtje te schrijven. Vooral dat laatste viel niet mee in het Engels, maar gelukkig hadden de meesten hetzelfde probleem. Hieronder onze creatieve uitspattingen. Welke is van wie? :-)

Sinterklaas’ planning was a bit in vain

because he could not come all the way from Spain

to visit all of you

in the land of the caribou.

But even though he could not be here tonight

he wants to make it right:

He delivered some goodies and things

so let’s see what he brings.

None of you will have to miss out

on presents, which is what it’s all about.

Winter in Vancouver and it's raining;
but the summers are nice, so stop complaining!
If you are still sad, there is no mistaking:
you'd better get into the kitchen and start baking!
Don't worry if you are not well-trained,
or if your kitchen is not properly maintained.
Even if you are a complete rookie,
This'll help you bake the perfect ….
Sint wishes you all the best
and may your cookies be blessed.

 

Met behulp van een dobbelspel bepaalden we wie kadootjes kreeg, mocht uitpakken of ruilen. Sommige cadeaus waren erg populair om te stelen, maar eigenlijk waren ze allemaal leuk. Zo waren er o.a. chocoladetruffels, een kaasfonduesetje, een melkopschuimer, wijnglasmarkers, een koekjesstempel en lekkere thee met bijbehorende mokken. De door Tristan zelfgemaakte gevulde speculaas, pepernoten en glühwein maakten het geheel compleet. Een erg geslaagd feestje!

We hadden zelfs zoveel pepernoten, dat ik een zakje had meegenomen naar mijn werk (als je dat Canadezen voorhoudt, nemen ze er eentje). Die vielen erg in de smaak.

In New Westminster, een plaats in de buurt, had de Nederlandse gemeenschap als vanouds een heuse Sinterklaasintocht georganiseerd. Maar op het laatste moment werd deze, net als vorig jaar, afgelast na klachten uit de zwarte gemeenschap vanwege de vermeende racistische elementen. Klassiek gevalletje vrijheid van meningsuiting versus beledigen: mag je als bevolkingsgroep een traditie vieren die anderen als beledigend opvatten? In hoeverre moeten allerlei volkeren zich aanpassen aan de autochtone/meerderheidsbevolking? In Nederland vindt men immers ook dat allochtonen zich maar moeten aanpassen en is men beledigd als een moslim weigert een vrouw een hand te geven. Aan de andere kant, in Canada is (bijna) niemand autochtoon en is iedereen korter of langer geleden geïmmigreerd, en worden culturele tradities doorgaans als heel waardevol beschouwd en in hun waarde gelaten. Maar wat als die tradities niet helemaal politiek correct zijn?
Wij leren dat Zwarte Piet Zwart is omdat hij door de schoorsteen komt, maar hier stelt men dan de vraag: hoe komt hij dan aan die volle rode lippen en dat kroeshaar? Hier wordt daaruit geconcludeerd dat Zwarte Piet een slaaf zou zijn. Tja, daar zit wat in. Is het dan racistisch om je te verkleden en je zwart te schminken? En zijn Nederlanders door die traditie racistischer dan andere bevolkingsgroepen? Maar ook: wat weten kleine kinderen op die leeftijd van ons slavernijverleden? Waarschijnlijk niet veel, en moet je kleuters daarmee lastigvallen? Sinterklaas (de kindervriend!) is een kinderfeest dat allang niets meer met slavernij van doen heeft. Ieder ouder kind en alle volwassenen weten dat Zwarte Piet een geschminkte blanke is.
Maar blijkbaar ligt dit alles heel gevoelig, en wellicht is de lieve vrede alleen al reden genoeg om het niet te vieren.