Zaterdag. Na een stapeltje Canadese pannenkoeken met maplesyrup weggewerkt te hebben als brunch, komen we tot de conclusie dat we vandaag de deur niet uitgaan. De regen komt met bakken uit de hemel. Lekker de hele dag thuis uttelen, krantje lezen en op de bank hangen in mijn roze pyamabroek met roze moose. Vannacht 11 uur geslapen. Was blijkbaar nodig. Momenteel is het erg druk met skiles geven, een schrijfcursus die ik doe en spontane etentjes met de buren.
Op woensdagavond ga ik vanuit mijn werk met de metro, de boot, de bus en de gondel naar Grouse Mountain om voor VASS skiles te geven aan een meisje met evenwichtsstoornissen en coordinatieproblemen. Dat doe ik samen met een ervarener instructeur. Zo na een paar weken beginnen mijn mede-instructeur, onze leerling en ik elkaar beter te kennen. We zien haar ook vooruit gaan en dat is heel gaaf om te zien. Met veel andere sporten heeft ze moeite, maar skiën lukt aardig en ze is vastbesloten het te leren. Ze wil samen met haar moeder kunnen skiën, en haar moeder is heel enthousiast over haar vooruitgang, vooral omdat ze al zoveel sporten geprobeerd hebben die niet goed lukken.
Ik ben ook een keer op zondagochtend ingevallen omdat ik het lesgeven zo ontzettend leuk vond. Ik kreeg een bijna blind meisje dat nog nooit geskied had. Tijdens de training had ik dat wel geleerd, maar het was erg spannend om het nu echt te doen. Mijn mede-instructeur was gelukkig geweldig. Na een beetje door de sneeuw rondlopen om vertrouwd te raken met het verschijnsel skischoen, deden we onze leerling eerst een ski en daarna een tweede ski aan. Ze was een enorme durfal, heel anders dan mijn andere leerling. Toen ze haar eerste stukje van een nauwelijks helling gleed en ik haar aan het eind opving, was haar reactie: "that was awesome!" Aan het eind van de les ging ze aan de leiband kraaiend van plezier een groene piste af. Dat was nogmaals awesome, en de stoeltjeslift daarna was zo mogelijk nog meer awesome. Alles was awesome, en ook wij waren blij.
Inmiddels is het alweer de laatste week van het VASS-programma. Jammer dat het afgelopen is, maar het scheelt ook wel een hoop tijd en nachtrust. Er is nog een groot afsluitend evenement: De VASS-Cup op 8 maart. Ik doe mee aan de race. In teams leggen alle racers twee keer een parcours af en degene wiens twee tijden het dichtst bij elkaar zitten, is de winnaar. Je kunt mij sponsoren. Je bijdrage gaat naar de training van nieuwe vrijwilligers en naar de aanschaf van aangepast materiaal, bijvoorbeeld zitski's. VASS maakt wintersport toegankelijk voor iedereen. Mensen met handicaps kunnen opeens iets dat ze nooit voor mogelijk hadden gehouden. Zie www.vasscup.ca, zoek onder 'sponsor a racer' en klik mijn naam. Ze accepteren credit cards! :-)
Dank voor je bijdrage!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten