Zoals sommigen van jullie inmiddels misschien al weten, hebben we besloten (iets) langer in Canada te blijven. Tristan heeft een verlenging aangeboden gekregen op UBC, en daarmee konden we onze werkvergunningen verlengen. De immigratiedienst vond ook dat we mochten blijven, en een maand na aanvraag zaten de nieuwe werkvergunningen bij de post. Mijn baan is na september nog enigszins onzeker, maar dat zien we dan wel weer. Langzaamaan op zoek naar iets anders. Eventueel is er nog genoeg vrijwilligerswerk te doen hier. Dat houdt me dan in elk geval van de straat. :-) Verder ben ik actief aan het schrijven. Eén krantenartikel down, more to go! Daar zal ik niet van kunnen leven, maar dan ben ik in elk geval bezig. Iedere donderdagavond bus ik naar UBC voor mijn schrijfcursus. Het is een hele leuke groep mensen met geweldige verhalen en ideëen.
De planning is nu om in de zomer van 2013 naar Nederland terug te komen. Voorjaar/zomer 2013 willen we in een camperbusje door West-Canada en misschien Alaska gaan trekken. We hebben net niet genoeg vakantiedagen om daar nu van te genieten en de afstanden zijn te groot voor weekendtrips.
Lincoln en Doreen, onze bovenburen, zijn inmiddels verhuisd omdat hun appartement verbouwd gaat worden. Het kantoor dat dit huis beheert namens de eigenaar laat ons ondertussen niets weten over wanneer en wat er precies gaat gebeuren met de verbouwing.
Vorige week hadden we een housewarmingparty in hun nieuwe huis. Dat is hier niet ver vandaan, 10 minuten fietsen, maar het is toch niet hetzelfde. We missen ze nu al. Dat soort feestjes zijn trouwens nog steeds een bijzonder verschijnsel. Ik kan me er nog steeds over verbazen dat je 4-5 dagen van tevoren laat weten dat je een feestje geeft en dat er dan 30 mensen komen opdagen. Laatst gingen we ook met een aantal mensen met één middag notice uit eten met de bovenste buurvrouw, Carolyn, voor haar verjaardag. Het was midden door de week en we waren pas om half 9 bij het restaurant. Halverwege het eten kwamen er nog allemaal vrienden en vrienden van vrienden aanwaaien, en dat is geen enkel probleem, noch voor het restaurant, noch voor het gezelschap. Na het eten, inmiddels was het al tegen elven, gingen een aantal nog ergens wat drinken, maar wij hielden het voor gezien. Werkendemensenbedtijd. Woensdagen na het skiën en donderdagen na de schrijfcursus ben ik namelijk ook pas rond 22u thuis.
Soms heb ik op vrijdagavond zelf ook nog skiles, als secundaire arbeidsvoorwaarde van VASS. Erg leuk en nuttig. Ik moet een aantal dingen afleren die tegenwoordig anders gedaan worden dan toen ik heb leren skien. Sowieso heeft ieder land blijkbaar een andere stijl, en mijn mede-instructeur noemt mijn skistijl typisch Europees. Ik leer er dus een hoop bij en ben ook een stuk beter gaan skiën. Mijn eigen leservaring heb ik ook al met succes op Tristan kunnen loslaten.
Ik heb nog nooit zoveel geskied als deze winter, ik ga nu 2-3 keer per week.
Nu is er verse sneeuw, dus wij gaan er naartoe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten