Nauwelijks hoorbaar wordt er op de deur geklopt. Ik doe open en voor me staat een jongetje van amper twee in een Teigetjepak. "Roarrr" zegt ie, gevolgd door een zacht "trick or treat!" Zijn vader, met een harig masker, staat een eindje achter hem. Ik zeg tegen het jongetje dat ie me wel erg liet schrikken met zijn tijgerpak en vraag of hij een lollie lust. Een beetje onzeker vist hij een Chupachups uit z'n emmertje en zegt dat hij er al een heeft... Ik weet dat die van Lincoln komt, die de oudere kinderen de stuipen op het lijf probeert te jagen met zijn groene masker waar een peuk uit hangt. Pa grijpt in en zegt dat hij nog een lollie mag hebben van die aardige mevrouw.
Maandag 31 oktober, Halloween. Behalve Teigetje kwamen er ook nog prinsessen, magere heinen, konijntjes, heksen en blauwe pruiken langs. Ik had op het laatste moment een zak lollies in huis gehaald voor als er kinderen langs zouden komen. Vorig jaar woonden we boven, met de ingang aan de achterkant, nu hebben we een ingang aan de zijkant op de begane grond, dus meer kans op kinderen. Die lollies kwamen wel van pas, ik heb wel ongeveer 20 kinderen aan de deur gehad. Ik wist niet precies hoe dat nou precies moest, dat trick-or-treaten, dus ik riep per sms hulp in van Doreen. De kinderen kloppen aan en roepen "trick or treat". Je wordt vervolgens geacht ze iets lekkers te geven, al schijn je ze officieel ook om een 'trick' te kunnen vragen. Hoe dat precies zit, snap ik nog steeds niet helemaal, want die kinderen bleken helemaal geen tricks te willen doen. Vandaar dat dat prinsesje me zo gek aankeek.
Om te laten zien dat kinderen welkom zijn, zet je iets Halloween-igs in je tuin of voor je deur, meestal een (uiteraard zelf uitgeholde) pompoen. Veel mensen hangen nepspinnenwebben in hun struiken en de echte enthousiastelingen hangen complete spoken met kettingen in de bomen. Daar was ik natuurlijk allemaal niet op voorbereid, maar gelukkig had ik wel een neppompoen met een lichtje erin.
Zelf heb ik ook nog Halloween gevierd. Zonder Tristan, want die zat voor zijn werk in Parijs en Londen. Op zaterdagmiddag ging ik met een collega naar de Parade of the Lost Souls, een wandeling door straten en steegjes, waar de bewoners hun huizen versierd hadden. Verder waren er stukken dans, muziek, theather, beelden en steltlopers. Halverwege kwam ik erachter dat ik mijn huissleutels vergeten was en mezelf had buitengesloten. Gelukkig kon de huisbewaarder de reservesleutels komen langsbrengen.
Lincoln en Doreen gingen met wat vrienden naar een Halloweenfeestje en vroegen of ik meeging. Ik was al in mijn piratenoutfit die ik nog had van een congresavond een tijdje geleden, dus ik besloot mee te gaan. Sommige mensen hadden erg hun best gedaan op hun kostuums, met gescheurde en bebloede t-shirts en enge maskers.
Verder is het een bijzonder mooie herfst voor west-Canadese begrippen: veel zon, maar koud voor de tijd van het jaar (dwz 7 graden ipv 11). Beter dan alle regen die we vorig jaar hadden. De bomen zijn al een paar weken in herfstblad. Geel, rood, bruin, oranje, en dat tegen een blauwe lucht en besneeuwde bergtoppen. Over een paar weken begint het skiseizoen weer. Ze verwachten opnieuw een la Nina-winter, die doorgaans een hoop sneeuw brengt. Laat maar komen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten