De skigebieden zijn open. Het is altijd een strijd om de eer welk skigebied als eerste open gaat. De officiele openingsdag is het eerste weekend van december, maar als er sneeuw ligt, gaan ze eerder open. Dit jaar had Cypress de primeur. Min of meer in het geheim hebben ze een hoop sneeuw gemaakt, zodat 2 weken geleden de eerste lift open kon. Vol trots meldden ze op hun website dat ze als enige skigebied in BC open waren. De andere skigebieden haddn het nakijken. Doen we het niet voor. Voor natuurlijke sneeuw wil ik best een paar keer natregenen hier in Vancouver. Inmiddels is dat ook gebeurd en dus zijn ook Grouse, Seymour en Whistler open. Over 2 weken gaan we een weekend naar Whistler. En misschien volgende week al een dagje naar Cypress. We hebben tenslotte al 7 maanden niet geskiet! :-)
Ik ben me al aan het voorbereiden door eindelijk lid te worden van de sportschool. Ik heb er zelfs een personal trainer bij genomen om een beetje op gang te komen. Ze is wel erg fanatiek en wil dat ik vitaminepillen ga slikken en eiwitpreparaten neem. Daar begin ik niet aan, hoor!
Een ander mooi moment twee weken geleden, was toen de bank me een brief stuurde dat ze mijn creditcardlimiet wilden ophogen naar een fatsoenlijk bedrag waar je ook iets mee kunt kopen. Ik had namelijk naar tevredenheid van de afdeling creditcards mijn uitgaven beheerd. Als buitenlander is het over het algemeen heel moeilijk om een creditcard te krijgen, omdat je geen kredietgeschiedenis hebt, en je er dus in theorie met een creditcardschuld vandoor kunt gaan. Het enige wat ze je dan willen geven, is een creditcard met een borg. Nu ik heb laten zien dat ik graag met dat stukje plastic betaal en blijkbaar niet vluchtgevaarlijk ben, ben ik iemand. Iemand met een kredietgeschiedenis. Hoera!
Bij Tristan op UBC is nu een Nederlandse aio op bezoek die hij nog kende uit zijn Delfttijd. Ik ben tegenwoordig ook iedere dinsdagavond op UBC te vinden, want ik doe daar een schrijfcursus. Het is heel erg leuk en leerzaam, en ik leer ook eindelijk wat mensen kennen. In het begin was iedereen heel stil, het duurt altijd even voor de Canadezen loskomen, maar nu is het heel gezellig. A.s. dinsdag is de laatste les alweer, helaas.
Dit weekend zijn we naar Victoria (op Vancouver Island) geweest. Tristan had mij voor m'n verjaardag een ritje per watervliegtuig cadeau gedaan. De hele afgelopen week was het slecht weer, en net gisteren was het stralend helder (en koud!) weer. Prima vliegweer! Zo'n vliegtuigje is net een krappe kermisattractie, waar je met z'n twaalven in een doosje gepropt zit. Het gangpad is nog geen 30cm breed en je kunt niet rechtop staan. Er is geen wc en de bagage ligt achterin, achter zo'n net dat je op tv altijd in militaire vliegtuigen ziet. Het is ruim een half uur vliegen naar Victoria, beduidend sneller dan de boot (uur rijden, 45 min van tevoren aanwezig zijn, 1,5 uur varen, nog een half uur rijden) en het uitzicht is zo mogelijk nog mooier. Omdat een watervliegtuig niet zo hoog vliegt, kan je de Golfeilanden prachtig zien liggen. De bergen hadden al een laagje sneeuw, schitterend!
In Victoria had Tristan als verrassing een penthouse geboekt op de 17e verdieping met uitzicht over de haven van Victoria. Het hoogtepunt van een andere aard was de high tea in het sjiekste hotel van BC: The Empress. Denk: parketvloeren, glas-in-loodramen en veel goud- en zilverwerk. En de lekkerste gebakjes die we ooit geproefd hadden.
Zie voor de foto's van het weekend: https://picasaweb.google.com/114218318375062334031/Victoria?authkey=Gv1sRgCP-78cu6gKrzIA#
Geen opmerkingen:
Een reactie posten