Je mist het eigenlijk pas als het niet meer vanzelfsprekend is, al doe ik het in het Nederlandse dagelijks leven tegenwoordig eigenlijk ook bijna niet meer: fietsen. Daarom was één van onze prioriteiten (na de ski's, natuurlijk) het vinden van een fiets. Toen we hier voor het eerst kwamen wonen, fietsten we allebei dagelijks naar ons werk en die gewoonte wilden we weer oppakken.
Maar we waren vergeten dat fietsen hier niet heel erg makkelijk te vinden zijn. We wilden wel fietsen kopen, maar dan wilden we ze ook wel weer kunnen vérkopen over drie maanden. De meeste fietsenwinkels mogen wettelijk alleen geen fietsen kopen om heling tegen te gaan. Op Craigslist stonden vrijweinig fietsen te koop; de meesten stonden er als waarschuwing: als je deze tegenkomt, koop 'm dan niet, want die is net van mij gestolen. Canadezen waarschuwden ons dat als we een fiets kopen, we hem wel zeker op slot moesten zetten. Ik zou het niet in mijn hoofd halen dat niet te doen...
Uiteindelijk vond Tristan een fiets bij een winkel op UBC, die een vergunning heeft fietsen terug te kopen. Ik kon een fiets lenen van een vriendin. Wel een herenfiets, maar ik doe het ervoor.Maar toen waren we er nog niet: op een fiets hier zit nog geen licht, geen slot en geen bel (verplicht!). En dan moet je nog een helm op. Daar bestaat zelfs een hele mode in ("if you choose this model, you are going to look like a mushroom"). Ook die accessoires hebben we inmiddels, en dus kunnen we nu allebei op de fiets naar ons werk.

Tristan fietst naar het westen, de heuvel op naar UBC, ik naar het oosten, de heuvel af tot aan de brug naar downtown, dan omhoog de brug op en een paar blokken downtown in. Vrijwel mijn hele route rijd ik over een gescheiden fietspad, dat tweeëneenhalf jaar geleden nog niet bestond. Vancouver wordt steeds fietsbaarder, al heb ik het hier sowieso altijd al goed te fietsen gevonden. In het rechthoekige stratenpatroon is één in de zoveel straten een fietsstraat die autovrij of autoluw is.
 |
| Fietsstraat York Ave |
 |
| Een fietsersstoplicht! |
 |
| De brug over naar downtown |
 |
| De brug over terug naar huis |
 |
| Fietsenstalling op het werk (deel van de parkeergarage opgeofferd) |
Voorheen waren het vooral de mamils (middle-aged men in lycra) die de fietsstraten domineerden, nu zie je ook tamelijk veel vrouwen. Maar het blijft over het algemeen een 'sport' waar je sportkleding en -schoenen voor aantrekt. En regenkleding, inclusief overschoenen. Ga als fietser in Vancouver nooit, maar dan ook nooit, de deur uit zonder regenkleding....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten