Het jaar begon met een lang weekend skiën met Eva en Seppe, en we zijn vastbesloten ons recordaantal skidagen dit jaar te verbeteren. De teller staat nu op 11 dagen en 4 avonden. Het is tenslotte ons laatste winterseizoen hier :( , dus moeten we er optimaal van genieten.
Ik ben ook weer begonnen met skiles geven voor VASS. Ik ben dit jaar de
enige instructeur voor mijn leerling, wegens een gebrek aan
vrijwilligers. Er zijn dit jaar meer nieuwe vrijwilligers dan ooit, maar
ook meer leerlingen. Gelukkig heeft mijn leerling alleen lichamelijke
beperkingen. Vrijwilligers die met autisten en kinderen met gedragsproblemen
moeten werken, hebben het veel zwaarder. Dus iedere woensdagavond ben ik
te vinden op Grouse Mountain, en dat ziet er bij helder weer (bijna
nooit dus) zo uit:
Een andere sneeuwactiviteit die we laatst voor het eerst gedaan hebben, is een lawinetraining. Na een dagje klassikale les (op zaterdagochtend een uur rijden en om 8u aanwezig zijn!), brachten we dag 2 door in de sneeuw op onze snowshoes. De cursusleiders begroeven een rugzak met een zender, en wij moesten er in groepjes naar op zoek om het "slachtoffer" zo snel mogelijk uit te graven. De leider van de groep bepaalt wie wat doet: 2 mensen volgen bijvoorbeeld het signaal, terwijl een ander zijn lawinesonde (een soort tentstok van 3-4 meter lang) uitpakt, en 2 anderen hun schep in elkaar zetten. Zodra de signaalmensen met sterkste signaal gevonden hebben, begint degene met de sonde in een spiraalpatroon in de sneeuw te prikken. Zodra hij raak prikt, beginnen 2-3 mensen te graven. Een goede oefening, maar als het goed is, hoeft het nooit zover te komen dat je iemand moet uitgraven: afhankelijk van de wind, neerslag en temperatuur van de afgelopen dagen en weken, het weerbericht en het lawinebericht, heb je als het goed is een route gekozen waar je weinig risico loopt. Om een beter inzicht te krijgen in sneeuwlagen, moesten we ook een gat graven om de verschillende lagen te bekijken en te testen. Interessant om te zien hoe sommige onderliggende lagen heel hard zijn en andere juist heel zacht.
Het doel van de cursus was voornamelijk om ons een idee te laten krijgen van wat we nog niet weten. We zijn nu geen volleerde lawinevoorspellers, maar weten wel hoe we het risico ongeveer in kunnen schatten. Niet dat wij nu zo vaak in de backcountry komen, maar wie weet komt het nog eens van pas.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten