Vorige week woensdag ontvingen we om 9:21u een mailtje van de secretaresse met het dringende verzoek om 9:30u naar de vergaderkamer te komen omdat Tom, onze directeur, een belangrijke mededeling had over de reorganisatie die bij ons host-instituut (BCCDC) gaande is. Iedereen maakte zich ongerust en hield zijn adem in. Wat bleek: de operations leader (een soort HR-contactpersoon die ook voor ons werkte) was op staande voet ontslagen. Dat had niets te maken met zijn functioneren, maar met het simpele feit dat zijn baan door de reorganisatie niet meer bestond. Dat was maandag besloten, en woensdag, toen hij nietsvermoedend op zijn werk kwam, werd hem meegedeeld dat hij meteen weer kon vertrekken. Dat kan hier blijkbaar zomaar. Da's nog 'ns knopen doorhakken... De hele reorganisatie gaat sowieso heel snel: binnen een paar maanden wordt dat allemaal erdoor gejast.
Iedereen was de rest van de dag in shock over de manier waarop dit opeens was gebeurd (normaal geldt er een opzegtermijn van 2 weken). De volgende dag was er een all-staf meeting om het hele BCCDC te informeren over de reorganisatie. Bij wijze van protest las een van de directe collega's bij het vragengedeelte een korte speech voor over wat dit voor onze afdeling betekende. Het was allemaal een nogal beladen gebeuren.
Op ons, NCCEH, heeft dit verder geen invloed. Wij hebben alleen te maken met BCCDC omdat wij gebruik maken van hun HR en IT enzo. Onze financiering en opdrachten komen van de landelijke overheid en niet van de provinciale.
Wel een geluk was dat de operations leader op de dag voor zijn ontslag mijn aanstelling verlengd heeft in het systeem. Ik was al wel begroot, maar nu kan ik na maart ook nog in mijn computer en krijg ik ook nog steeds salaris.
Voor wie mij en mijn collega's wil zien: zie deze link: http://www.ncceh.ca/en/about_us/team Scroll naar beneden, daar staat een foto.
Mijn Franse cursus is al een tijdje afgelopen, maar op mijn werk krijg ik er nog wel eens mee te maken. Ik heb nu een opdracht liggen om een Franstalig document te reviewen. Dat is van de collega's in Montreal. Het is wel leuk om ook wat vaktermen te leren in het Frans. Gelukkig mag ik de commentaren in het Engels doen.
Deze week deden we op mijn werk mee met een landelijke aardbevingsoefening. Het stelde niet zoveel voor: om 10 uur werd omgeroepen dat er zogenaamd een aardbeving was, en toen moesten we een minuut onder ons bureau gaan zitten (geheel volgens het 'drop-cover-hold on-protocol'). Gedurende die minuut moest je nadenken over wat je vervolgens zou gaan doen bij een echte aardbeving, en hoe je je daar thuis op kon voorbereiden. Bv ervoor zorgen dat je zelf een noodpakket in huis hebt en een ontmoetingsplek voor je familie voor als het telefoonnetwerk plat gaat. Wij hebben de meeste spullen wel in huis om ons de eerste 72 uur te kunnen redden.
Waarom een aardbevingsoefening? In de omgeving lopen meerdere breuklijnen, en statistisch gezien hadden we allang een grote aardbeving gehad moeten hebben, en Vancouver is schijnbaar nauwelijks voorbereid. Bijzonder is dat Tristan's faculteit (Earth & Ocean Sciences) niet meedeed met de oefening. Als ze ergens verstand hebben van aardbevingen en hun effecten, is het daar wel...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten