Iets met wijn en bergen

Op een regenachtige zaterdagochtend vertrekken we uit een verlaten Vancouver. Al gauw komen we op het platteland, zo Canadees als het maar zijn kan. Denk: gekleurde houten boerderijen, silo's, vlagen mist die optrekken uit het dal, bergen in de verte. De berghellingen kleuren geel, rood, oranje door de bomen in herfstsfeer. In de vallei zijn de weilanden groen, en er staan zelfs zwart-witte koeien. In de rivier waar we langs rijden drijven boomstammen, op weg naar de zagerij even verderop. Zelfs in de auto ruiken we de frisse citrusachtige geur van pas versnipperd cederhout. De borden langs de weg waarschuwen voor overstekende elanden en berggeiten. Hoe dichter we bij Okanagan komen, hoe beter het weer wordt, en hoe droger het landschap. Onderweg moeten we even stoppen bij een stel schuren langs de weg die volgestouwd zijn met pompoenen. Rood, oranje, groen, donkerpaars, lichtgeel en in alle vormen en maten. Een pompoenvormig houten bord wenst ons een happy Thanksgiving.

Nu zijn we in Pencticton, middenin Okanagan Valley. Al het fruit in de supermarkten in Vancouver komt hier vandaan: kersen, aardbeien, perziken, appels en vele soorten bessen. En niet te vergeten: druiven! Voor morgen hebben we een wijntour geboekt. We worden bij ons hotel opgehaald en gaan dan tussen 10 en 11 al aan de wijn. Dat wordt nog wat... Benieuwd hoe we er om 15 u aan toe zijn.

Voor de Paulusgroepleden onder jullie: Oom Roel is ook mee...

Foto's volgen!

groetjes, Erna