Toen we aan het eind van de zomer van 2010 naar Vancouver verhuisden, was het nog een paar weken mooi weer. Daarna begon het te regenen, en hield het bijna niet meer op. Het najaar van 2010 was natter dan normaal. Met kerst gingen we in een cabin in Squamish zitten, zo'n 65 km ten noorden van Vancouver. Voor de grap zeiden we dat we hoopten dat we zouden insneeuwen. Maar het regende alleen maar. (Squamish ligt aan het einde van een fjord, op zeeniveau. Het heeft net zo'n zeeklimaat als Vancouver. Sneeuwen doet het daar dus bijna nooit, maar geen Canadees die ons dat vertelde.)
De winter van 2010-2011 was natter dan normaal (wat in de bergen sneeuw opleverde, dat dan weer wel). En het voorjaar was natter dan normaal. "Maar de zomer hier is echt prachtig", beloofden vrienden en collega's ons. De zomer van 2011 liet echter lang op zich wachten. En stelde uiteindelijk niet zoveel voor. In het voorjaar waren we de regen in Vancouver zo zat geworden, dat we een vlucht naar Hawai'i boekten voor kerst 2011.
In ons eerste najaar hier kochten we regenlaarzen en overschoenen. Want van fietsen in een plaats waar het dagenlang achter elkaar onophoudelijk kan plenzen, word je geheid nat. De eerste drie maanden in Vancouver ben ik vaker natgeregend dan in de drie jaar daarvoor in Nederland. De overschoenen heb ik in 2,5 jaar in Nederland nooit nodig gehad.
Want inderdaad, in Nederland regent het bijna nooit. In Nederland valt zo'n 700-900mm per jaar. In Vancouver is dat 1100-1200mm. En dat valt grotendeels tussen oktober en april.
Op dit moment wordt het langzaamaan een heel klein beetje droger. Af en toe schijnt zelfs de zon. De bomen staan al volop in bloei. De sneeuw op de bergtoppen smelt heel hard. Het voorjaar komt eraan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten