herfstig

Regenachtige vrijdagmiddag, thuiswerken, tijd voor een nieuw stukje blog.
We hebben inmiddels allebei ons BC-rijbewijs gehaald. Tristan in 1x, ik in 2x. Een rijbewijs doet tevens dienst als ID: erg handig, want dan hoef je niet je soms onbegrijpelijke Nederlandse paspoort overal mee naartoe te nemen. We moesten een echt rij-examen doen (zenuwen!) en dat was nog best pittig. Vooral schoolzones zijn berucht; als je daar ook maar iets harder dan 30 km/u langsrijdt, zak je (zoals ik). De examinator van vandaag was een stuk relaxter en vond mijn rijstijl heel Europees: niet middenop het kruispunt wachten tot je linksaf kunt, zoals ze dat hier doen, en zoveel mogelijk in de rechterbaan blijven, zoals ze dat hier niet doen. En ook erg Europees is dat onze auto handgeschakeld is. Dat had ie pas 3x meegemaakt.

Een regenachtige middag dus. Voor het eerst sinds we hier zijn waait het. Schijnt normaal te zijn voor november. Het is volop herst, inclusief regen en een he-le-boel rode, gele, oranje en bruine bladeren. Maar ze vegen hier de straten niet, zodat overal enorme hopen ontstaan. Hierna komt het seizoen waar iedereen een enorme hekel aan heeft: de winter. Die is hier donker en nat, eigenlijk net als in Nederland. Sneeuwen doet het in Vancouver en omgeving eigenlijk nauwelijks, behalve in de bergen. Maar die kan je niet zien liggen met dit weer. Dit jaar gaat het hier misschien wel sneeuwen: het is het jaar van La Nina, en dan is het kouder. We zullen zien. Onze ski's zijn inmiddels gewaxt en geslepen, dus laat die winter maar komen!