Vanaf de overkant

Na een rustige vlucht kwamen we aan in Vancouver. Op het vliegveld stond een vrouw met een bordje de weg te wijzen voor immigranten. Ja, we zijn nu officieel allochtoon. Na 20 minuten wachten en een kwartiertje vragen beantwoorden van een beambte in kogelvrij vest (!) over wat we hier gingen doen, kregen we onze werkvergunning in ons paspoort geniet en een uurtje na de landing stonden we buiten.
We herkenden het huis van de foto's, alleen is de straat smaller dan hij leek. Het is een rustige straat met veel bomen en voortuinen, maar niet met Nederlands gemillimeterde gazonnetjes. Het huis is een eeuw oud en helemaal van hout, inclusief authentieke houten kraakvloeren. Met het binnenmilieu zit het hier wel goed, want het is hier voor geen meter geisoleerd en het heeft enkel glas. We hebben maar 1 elektrisch kacheltje zien staan, dus we zijn benieuwd naar de winter... :) Gisteravond was het heerlijk zomerweer, en hebben we met een glaasje bier en wijn op ons terras gezeten, met uitzicht op de tuinen en houten huizen aan de achterkant. Drank is hier heel duur: de goedkoopste wijn is 10 dollar (ca. 7,50 euro), en die komt gewoon uit de omgeving. Geimporteerde wijn is algauw 30 dollar en meer.
We hebben ook nog even kennisgemaakt met de onderburen op de begane grond en de eerste verdieping. Er schijnen hier wasberen te zitten die regelmatig over het dak en het balkon rennen. Voor het wildlife hoef je dus niet eens de deur uit.
Vanuit de woonkamer zien we de bergen en skipistes van Noord-Vancouver. Ja, wij zitten hier voorlopig goed!
Tristan heeft nu een introductiedag op UBC, dus ik ben vandaag aan het uitpakken en opruimen en ga straks eens op zoek naar de supermarkt en een sim-kaart. We hebben nu natuurlijk helemaal geen eten en ook niet zoveel van de andere kleine dingen die het leven zo makkelijk maken. Wc-papier bijvoorbeeld...
tot de volgende keer dus. Foto's volgen binnenkort.